Zestawy malowania po numerach Utagawa Hiroshige

Malowanie z poetą japońskich pejzaży

Zestawy malowania po numerach Utagawa Hiroshige zapraszają do świata jednego z wielkich mistrzów japońskiego kolorowego drzeworytu. Każde ponumerowane pole staje się spokojnym studium linii, płaskiego koloru i zmiennych nastrojów pogody. Dzięki nim pejzaże ukiyo-e Hiroshige zamieniają się w przystępne projekty kreatywne, które może skończyć każdy.

Hiroshige (1797-1858) urodził się w Edo, dzisiejszym Tokio, i uczył się u artysty ukiyo-e Utagawy Toyohiro. Zasłynął dzięki pejzażom, a jego dwie najbardziej znane serie to Pięćdziesiąt trzy stacje Tōkaidō oraz Sto słynnych widoków Edo. Zapamiętano go jako twórcę, który potrafił znaleźć poezję w deszczu, śniegu, mostach i podróżnych na szlaku.

Język drzeworytu

Drzeworyty ukiyo-e powstawały zespołowo. Artysta tworzył projekt, rytownik wycinał klocki, a drukarz nakładał kolory. Efektem są wyraźne kształty, ostre kontury i gładkie plamy koloru, dlatego te obrazy tak dobrze sprawdzają się w malowaniu po numerach.

Pracując z zestawami malowania po numerach Utagawa Hiroshige, zauważysz, ile udało mu się osiągnąć przy ograniczonej palecie płaskich tonów. Delikatne przejścia kolorów na niebie i wodzie sugerują odległość i atmosferę. Wyraziste kształty na pierwszym planie ujmują scenę w ramy. Wypełniając kolejne pola, zaczynasz dostrzegać, jak prosty układ barw może sprawiać wrażenie głębi i życia.

Twórczość Hiroshige podziwiano także daleko poza Japonią. Vincent van Gogh w 1887 roku namalował kopie dzieł Nagły deszcz nad mostem Shin-Ōhashi i Atake oraz Ogród śliw w Kameido, a Claude Monet kolekcjonował japońskie ryciny, wśród nich prace Hiroshige. Malując te sceny, dołączasz do długiej listy artystów, którzy się na nich uczyli.

Deszcz, mosty i kwiaty Edo

Wiele zestawów w tej kolekcji pochodzi z serii Sto słynnych widoków Edo, powstałej w ostatnich latach życia Hiroshige. W Nagłym deszczu nad mostem Shin-Ōhashi i Atake (1857) niebo wypełniają ciemne chmury i ukośne smugi deszczu, a postacie śpieszą przez most. Ogród śliw w Kameido (1857) umieszcza na pierwszym planie wyrazistą gałąź śliwy, przez którą widać ogród.

Orzeł nad Fukagawa Susaki (1857) podąża za ptakiem krążącym wysoko nad linią brzegową. Ogród irysów w Horikiri (1857) opiewa kwitnące irysy, a Klony w Mama (1857) jaśnieją jesiennym listowiem. Most Bębnowy w Meguro i Wzgórze Zachodu Słońca (1857) zestawia łukowy most ze zboczem wzgórza u schyłku dnia.

Wnętrze świątyni Kameido Tenjin (1856) i Świątynia Kinryūzan w Asakusie (1856) przenoszą nas do świętych miejsc Edo, gdzie architektura i sezonowe kolory dzielą kadr. Razem te zestawy tworzą spokojną wycieczkę po mieście i jego porach roku.

Wzdłuż szlaku Tōkaidō

Cztery zestawy w kolekcji prowadzą wzdłuż Tōkaidō, drogi łączącej Edo z Kioto, i pochodzą z obrazów z lat około 1833-1834. Shōno, biały deszcz to jedno z najbardziej podziwianych dzieł: podróżni pochylają się pod strugami ulewy, a bambusy kołyszą się na wietrze. Hakone, jezioro ukazuje strome, surowe formacje skalne nad nieruchomą wodą.

Hara, góra Fudżi o poranku pokazuje potężną górę wznoszącą się ponad krajobrazem. Yui, szczyt Satta spogląda na wybrzeże z wysoko położonej ścieżki. Każda scena przypomina chwilę z długiej podróży, a malowanie ich to dobry sposób, by zwolnić tempo i przyjrzeć się każdemu szczegółowi.

Medytacyjny rytm ukiyo-e

Malowanie scen Hiroshige ma w sobie szczególny spokój. Kształty są wyraźne, plamy koloru obszerne, a kompozycje prowadzą wzrok stałą ścieżką. Nawet deszczowe i wietrzne sceny niosą poczucie ładu i ciszy.

Wypełnianie kolejnych ponumerowanych pól staje się łagodnym rytmem. Przechodzisz od jednego obszaru do następnego, a obraz powoli się wyłania, podobnie jak wtedy, gdy drukarz odciskał kolejne klocki. Wiele osób uważa to za idealny sposób na odpoczynek po pracowitym dniu.

Wskazówki do malowania Hiroshige

Zacznij od przeczytania instrukcji i posortowania farb. Duże obszary nieba, wody i ziemi to dobre miejsce na początek, bo szybko dodają pewności siebie. Drobne szczegóły zostaw na koniec.

Aby uzyskać miękkie przejścia na niebie i wodzie, maluj sąsiednie pola, gdy farba jest jeszcze lekko wilgotna, i delikatnie rozmywaj krawędzie czystym, wilgotnym pędzlem. W scenach takich jak Shōno, biały deszcz użyj najcieńszego pędzla do cienkich ukośnych linii deszczu i prowadź go pewnie i równo. Pozwól każdej warstwie wyschnąć, zanim zaczniesz malować obok, aby wyraźne kontury pozostały czyste.

Od czasu do czasu odsuń się od płótna. Podobnie jak oryginalne ryciny, te obrazy najlepiej prezentują się z pewnej odległości.

Arcydzieło w twoim domu

Ryciny Hiroshige mają graficzną siłę, która wspaniale wygląda na ścianie. Gotowy Ogród śliw w Kameido może wnieść do salonu odważną energię, a Hakone, jezioro lub Hara, góra Fudżi o poranku dodadzą spokojnej nuty sypialni czy gabinetowi.

Prosta rama z naturalnego drewna lub czarna sprawi, że kolory będą się wyróżniać. Stworzysz coś własnymi rękami, zainspirowany artystą, którego pejzaże nawet po prawie dwóch stuleciach wciąż wydają się świeże.