Amedeo Modigliani Zestawy malowania po numerach

Malowanie z poetą portretu

Zestawy malowania po numerach Amedeo Modigliani zabierają Cię do Paryża początku XX wieku, gdzie młody włoski malarz na nowo ukształtował ludzką twarz. Każde ponumerowane pole staje się małą lekcją elegancji, linii i stonowanego koloru. Dzięki tym zestawom jego portrety stają się projektami twórczymi, które może ukończyć każdy.

Modigliani urodził się w Livorno we Włoszech w 1884 roku, a w 1906 roku osiadł w Paryżu. Stał się jednym z najważniejszych artystów Montparnasse'u i właśnie tam zmarł w 1920 roku, mając zaledwie 35 lat. W krótkiej karierze stworzył dorobek rozpoznawalny na pierwszy rzut oka.

Charakterystyczna twarz Modiglianiego

Długie szyje, owalne twarze i migdałowe oczy: to styl, który przyniósł Modiglianiemu sławę. Jego modele wydają się spokojne i nieco nieobecne, narysowane łagodnymi, uproszczonymi konturami. Malując je numer po numerze, zobaczysz dokładnie, jak te nieliczne pewne kształty składają się na postać.

Modigliani był również rzeźbiarzem i czuć to w jego obrazach. Twarze sprawiają wrażenie wyrzeźbionych, z gładkimi płaszczyznami i równą, rytmiczną linią. Oczy są często malowane jako czyste migdałowe kształty, co nadaje każdemu portretowi cichy, ponadczasowy nastrój.

W trakcie pracy zauważysz, jak niewiele potrzeba. Jedna krzywa określa ramię. Wąski pasek cienia kształtuje nos. Modigliani zaufał prostocie, a Twój obraz pokaże, jak potężny może być taki wybór.

Twarze z Montparnasse'u

Kolekcja zbiera wiele osób, które tworzyły jego świat. Jeanne Hébuterne, jego towarzyszka w ostatnich latach życia i również malarka, pojawia się na obrazach Jeanne Hébuterne w kapeluszu (1917) oraz Jeanne Hébuterne siedząca (1918). Kobieta o rudych włosach (1917), Kobieta z wachlarzem (1919) i Dziewczyna z warkoczami (1918) celebrują jego talent do portretu kobiecego.

Pozowali mu także koledzy po fachu i marszandzi. Wybierz Portret Chaima Soutine'a (1917), Portret Juana Grisa (1915) lub Portret Diega Rivery (1914), aby namalować krąg malarzy wokół niego. Paul Guillaume, Novo Pilota (1915) przedstawia paryskiego marszanda Paula Guillaume'a, z napisem oznaczającym „nowy pilot”, a Portret Léopolda Zborowskiego (1916) oddaje hołd polskiemu poecie i marszandowi, który reprezentował Modiglianiego.

Cyganka z dzieckiem (1919) i Młody czeladnik (1918–1919) dopełniają kolekcję czułymi, codziennymi postaciami. Razem dwanaście zestawów tworzy galerię twarzy, z których każda ma własny charakter.

Dlaczego Modigliani pasuje do malowania po numerach

Styl Modiglianiego naturalnie pasuje do ponumerowanego płótna. Jego portrety opierają się na szerokich, gładkich plamach koloru i wyraźnych konturach, więc każde ponumerowane pole jest czystym, czytelnym kształtem. Nie ma tu drobnych szczegółów, w których można się pogubić. Piękno tkwi w samych kształtach.

Palety barw skłaniają się ku ciepłym, ziemistym tonom: miękkim ochrom, terakotom, przygaszonym błękitom i głębokim brązom na tle delikatnych teł. Są łagodne dla oka i przyjemnie się je łączy. Ponieważ formy są proste, początkujący mogą ukończyć portret, który wygląda dopracowanie i pewnie.

Doświadczeni malarze docenią wyzwanie, jakim są subtelne przejścia na twarzach i szyjach. Gładkie, równomierne wykończenie jest częścią stylu Modiglianiego, a opanowanie go to satysfakcjonująca umiejętność do ćwiczenia.

Wskazówki do malowania portretów Modiglianiego

Zacznij od dużych powierzchni tła i pracuj w stronę postaci. Postępuj zgodnie z instrukcją co do numeracji i kolejności kolorów, a pędzel trzymaj tylko lekko wilgotny, aby każda warstwa układała się równo. Dwie cienkie warstwy zwykle wyglądają gładziej niż jedna gruba.

Poczekaj, aż sąsiednie pola wyschną, zanim zaczniesz malować obok nich, zwłaszcza przy wąskich liniach szyi, nosa i szczęki. Migdałowe oczy i drobne kontury zostaw na koniec i użyj najmniejszego pędzla. Te maleńkie kształty nadają portretowi osobowość, więc nie spiesz się z nimi.

Tam, gdzie kolory łączą się miękko, na przykład na policzkach i ramionach, delikatnie rozcieraj brzeg wilgotnej farby czystym, lekko wilgotnym pędzlem. Co jakiś czas odsuń się od obrazu. Portrety Modiglianiego nabierają ostrości z daleka.

Montparnasse w Twoim domu

Gotowy portret Modiglianiego od razu dodaje wnętrzu wyrafinowania. Wyobraź sobie Jeanne Hébuterne w kapeluszu nad biurkiem albo Portret Juana Grisa w korytarzu. Długie linie i ciepłe tony pasują zarówno do nowoczesnych, jak i klasycznych wnętrz.

Oprawa obrazu może być prosta, w kolorze czarnym, białym lub w jasnym drewnie, a eleganckie kształty przemówią same za siebie. Te prace to coś więcej niż rękodzieło. To osobista więź z artystą, którego wizja po stu latach wciąż wydaje się świeża, stworzona Twoimi własnymi, cierpliwymi rękami.